اطلاعیه کمیته بین المللی نجات پاسارگاد درباره نتایج همایش سی ام دی

روز 30 دی، با سکوت باستانشناسانی که برای شرکت در همایش تنگه بلاغی دعوت شده بودند، به پایان رسید و بازی تازه ای  که سازمان میراث فرهنگی شروع کرده بود تا باستانشناسانی را که زیر نظر آن کار می کنند وادار نماید تا زیر سند آبگیری سد سیوند را امضا کنند، به شکست انجامید.

اگرچه انتظار می رفت که در جریان این همایش و ارایه ی گزارش های تفصیلی در مورد آنچه در همین دو ساله در تنگه بلاغی کشف شده، کارشناسان و باستانشناسان در مورد نگرانی های خود نیز اظهار نظر کنند و چنین نشد اما، همین سکوت و امضا نگذاشتن بر پای حکم نابودی تنگه بلاغی و پایتخت کورش بزرگ خود پیروزی مهمی برای دوستداران فرهنگ ایران محسوب می شود.

در عین حال، مطابق اسنادی که در سایت کمیته نجات برای دیدار همگان وجود دارد، برخی از باستانشناسان حاضر در همایش 30 دی، در یک سال و نیم گذشته آشکارا گفته اند که آبگیری سد سیوند، علاوه بر ویرانی تنگه بلاغی، آرامگاه کوروش را هم نابود می کند. پس، کافی است در کنار سکوت آنان به این گفته ها نیز رجوع کنیم تا صدای اعتراض غیر مسقیم آن ها را نیز بشنویم.

بدینسان، از آنجا که وزارت نیرو خود را از تصمیم گیری در این مورد معاف کرده و انجام آن را بر عهده سازمان میراث فرهنگی گذاشته است، اکنون تنها سازمانی که بر ویرانی تنگه بلاغی، دشت پاسارگاد و در خطرانداختن آرامگاه کوروش بزرگ اراده کرده  سازمان میراث فرهنگی است، سازمانی که مسئولان آن، با فراموش کردن بخش اصلی وظایف خود که حفظ میراث فرهنگی کشور است، یا در فکر ساختن هتل ها و آسمانخراش ها هستند و یا در تلاش به آب انداختن و ویران کردن آثار ملی و فرهنگی ایرانزمین. هم اکنون فهرست بلندی از خلاف کاری ها، تاریخ زدایی ها و ویران کردن ها و بی اعتنایی های این سازمان در اکثر سایت ها و نشریات داخل و خارج از ایران وجود دارد.

ما، معتقدان به فرهنگ و هویت ملی ایرانزمین به این وسیله اعلام می کنیم که از این پس مسئولیت هر خطری که متوجه این مناطق شود به طور مستقیم نخست به سازمان میراث فرهنگی، و سپس به کل حاکمیت کنونی ایران بر می گردد. بر این اساس این کمیته از تمامی سازمان ها و حقوقدانان بین المللی تقاضا خواهد کرد تا از هم اکنون نسبت به تکمیل و آماده سازی پرونده ی این جرم بزرگ، که منجر به ویرانی بخش مهمی از گنجینه های ملی و بشری یک ملت می شود، و ارایه شکایت به دادگاه های بین المللی اقدام نمایند.

کمیته وظیفه خود می داند که از همه کوشندگان این راه، رسانه های مسئول، شخصیت های دلسور و به خصوص جوانان ایران دوستی که با همت خود موجب شدند تا همایش 30 دی تبدیل به جایگاهی برای گرفتن مجوز رسمی نابودی تنگه بلاغی نشود تشکر نموده و به آنان اطمینان می دهد که به سهم خود، و تا آنجا که در توان کمیته بین المللی نجات پاسارگاد است، از کوشش برای جلوگیری از انجام این فاجعه ی بزرگ فرهنگی کوتاهی نخواهد کرد.

با مهر و احترام

بیست و یکم ژانویه 2007 – اول بهمن 1385

کمیته بین المللی نجات پاسارگاد

برای آخرین بار

خبرها حاکی از آن است که سازندگان میراث فرهنگی با برپایی همایشی کوچک در سی ام دی ماه تکلیف آبگیری سد سیوند را روشن خواهد کرد. شنیده ها این واقعیت تلخ را می نمایانند که مسولان تصمیم گیر سازمان پیشاپیش نظرشان نسبت به آبگیری مساعد است. پس تنها حضور پر تعداد و پرسش گر ماست که می تواند آنان را از نظرشان برگرداند. ما به محض آگاهی از مکان و زمان دقیق همایش شما را آگاه می کنیم.

توجه: همایش یاد شده روز شنبه سی ام دی ماه ساعت 9 صبح در درب جنوبی تالار مطهری دانشگاه تربیت مدرس  برگزار می شود.
نشانی دانشگاه: تهران- تقاطع بزرگراه شهید دکتر چمران و جلال آل احمد

به نقل از سایت سیوند که با پشتکار زیادی پی گیر این ماجرا هستند.

www.sivand.com

نامه سرگشاده کمیته بین المللی نجات پاسارگاد به باستانشناسان شرکت کننده در

همایش  بررسی نتایج عملیات نجات بخشی محوطه تاریخی  تنگه بلاغی

باستانشناسان، پژوهشگران، و کاوشگران شرکت کننده در همایش تنگه بلاغی،

در طی نزدیک به دو سالی که از فعالیت کمیته بین المللی نجات پاسارگارد می گذرد ما بارها و بارها خبرها و گزارش هایی از کاوش ها و کشفیات هیجان انگیز شما را خوانده و  در سایت کمیته منعکس کرده و برای هزاران هزار تن از شیفتگان آثار باستانی و فرهنگ ایرانزمین فرستاده ایم. و چنین است که نام تک تک شما برای ما ده ها هزار انسان فرهنگ دوست در سراسر جهان نام هایی آشنا و محترم است. ما همگی، با وسواس و نگرانی و امید، تلاش های تک تک شما را دنبال کرده ایم، و می دانیم که شما در حد توان تان برای حفظ آثار باستانی تنگه بلاغی کوشیده اید.

 اما اکنون به نظر می رسد که قرار است با برگزاری این همایش پایان کار شما در این راه دو ساله نیز اعلام شود و به احتمال قریب به یقین برنامه آن است که سازمان میراث فرهنگی با دریافت موافقت نامه ای به امضای شما شرکت کنندگان در عملیات موسوم به «نجات بخشی»، فرمان به آب بستن و غرق کردن تنگه بلاغی را صادر کند.

بنظر نمی رسد لازم باشد تا درباره تنگه بلاغی با شما چیزی گفته شود؛ چرا که شما بیش از هر کسی آگاه هستید که در تنگه بلاغی چه آثار و گنجینه هایی وجود دارند، و بیش از هر کسی می دانید که چه چیزهای دیگری در زیر سد سیوند وجود دارد و چه آثار گرانقدری که با آبگیری سد سیوند غرق شده و نابود خواهند شد؛ ماهیت این آثار کشف نشده اما وجود آنها قطعی است ـ همانگونه که تا دو سال پیش هیچکدام از شما به وجود همین کشفیاتی که به عمل آورده اید واقف نبودید.

ما می دانیم که آن چه به عنوان «عملیات نجات بخشی» از آن نام برده می شود چیزی بیش از «جمع آوری اطلاعات» نیست؛ اطلاعاتی که یقیناً با رنج و کار شبانه روزی شما به دست آمده است. اما باز هم شما خوب می دانید که این اطلاعات نمی توانند جانشین آنچه از دست می روند شوند و، در عین حال، در بر گیرنده یک صدم از آنچه که در آن منطقه وجود دارد نیز نیستند. بدین سان، با شروع آبگیری چیزی از آنچه هایی که در آن منطقه وجود دارند برای ملت ایران باقی نخواهد ماند.

شما فقط با خاک و گل و مجسمه و سنگ کار نمی کنید، شما خوب می دانید که بخشی از روح فرهنگی و هویت ملی مردمان ایرانزمین و نشانه های روشنی از تلاش های بشری در آن منطقه حضور دارد. نابودی تنگه بلاغی و دشت پاسارگاد، حتی اگر خوش بینانه فکر کنیم که به آرامگاه کوروش بزرگ لطمه ای وارد نمی شود، لطمه کمی برای تاریخ و فرهنگ ما نیست. آیا وجود سدی که اکثرکارشناسان معتقدند که حتی برای کشاورزان منطقه هیج سودی ندارد و محیط زیست منطقه را هم نابود خواهد کرد آنقدر ارزش دارد که بخش مهمی از آثار و گنجینه های باستانی ما و کل بشریت در راه آن نابود شوند؟

آنچه که حداقل هزاران هزار  انسان شریف که به گنجینه های فرهنگی و بشری علاقمند هستند از شما انتظار دارند آن است که، برای نجات این منطقه، برکنار از هرگونه حسابگری های رایج،  و از طریق توضیح دقیق و صریح به مسئولان امر، از آنان بخواهید تا از این نیت هولناک منصرف شوند. انسان همیشه در این بزنگاه های تاریخی قرار نمی گیرد و در جایگاهی نمی نشیند که بتواند بخشی از تاریخ و فرهنگ ملتی بزرگ را نجات دهد یا ویران سازد. شما اکنون در چنین جایگاهی قرار گرفته اید.

آرزو می کنیم که نام شما برای نسل های آینده ستایش برانگیز باقی بماند.

22 دی 1358 – 13 ژانویه 2007

کمیته بین المللی نجات پاسارگاد

این نامه به نقل از سایت فوق می باشد که زحمات فراوانی برای حفظ پاسارگاد کشیده اند امیدوارم ما هم توانسته باشیم به خوبی آن را انتقا ل دهیم

همانطور که وعده داده شد تعدادی از اختر باستانشاناسان و علاقه مندان در نیاسر کاشان جمع شده بودند تا زایش خورشید را در انقلاب

زمستانی بنگرند و در این بین آقای دکتر رضا مرادی غیاث آبادی هم در زمینه کارایی چهار تاقی نیاسر کاشان توضیحاتی دادند در ضمن

دمای هوا در نیاسر که یک شهر کوهستانی است به ۱۲ درجه زیر صفر می رسید البته تماشای خورشید از روزنه ای کوچک در چهار تاقی

باعث شد تا سرما را احساس نکنیم و واقعا طبیعت بکری بوجود آمده بود. بعد از طلوع خورشید شاهد مه صبحگاهی بودیم که خیلی لذت

بخش بود ما که خیلی لذت بردیم هم از طبیت و هم از این اثر نجومی که قدمت آن به ۲۰۰۰ سال پیش می رسد و آن را به اردشیر بابکان

نسبت می دهند البته این اثر دستخوش ناملایمتی های شده که شهرداری نیاسر نقش بسزایی در آن داشته که مهمترین آنها تغییر دادن

کفپوش و قرار دادن چراغ هایی در پایه های این چار تاقی می باشد با این حال این تقویم آفتابی هنوز دقت و کارایی خود را از دست نداده

است و کماکان می تواند مورد توجه منجمان باشد برای همین پیشاپیش دعوت می کنیم در انقلاب تابستانی که طلوع آفتاب ۱ تیر می

باشد حضور پیدا کنید.