حقارت تا کجا؟

خیلی خنده داره یه موقعی وقتی از همه کارهای سخت و روزمره خسته می شدیم یه چند خطی می نوشتیم و سعی می کردیم تا دیگران هم اون رو ببینند ولی حالا نوشتن آنقدر سخت شده که فقط فکر کردن برای انتخاب موضوع ذهنت رو کاملا مشغول می کنه و نمی تونی به کارهای دیگه خودت برسی یکی از دلایل اصلی که آبستن یخورده دیر بروز میشه می تونه همین باشه

ولی امروز با اینکه می خواستم دیگه کمتر از سیاست بنویسم و بیشتر به مسائل فرهنگی کشورمون بپردازم ، فهمیدم آقای احمدی نژاد رو که همین امروز یعنی ۱۴ خرداد به ایتالیا رفته تحویل نگرفتن ، آنقدری که همین امشب باید بیاد تهران حتی یه شام کوچولو هم بهش ندادند راستش این موضوع بنظرم سوژه خوبی آمد و گفتم می تونم به این وسیله گریزی هم به تمدن ایرانی بزنم

آری چقدر حقیر شدیم که رئیس جمهور کشورمان لایق همسفره شدن با بلندپایگان دیگر کشور ها نیست کشوری که برایش صحبت از تمدن کردن به این سادگی نیست این روز ها به راحتی خرد می شود برلوسکونی از بلند پایگان ایتالیا درخواست نشستی با احمدی نژاد رو رد می کنه ...

حالا بیائید ۱۷۰۰ سال بریم عقب روزی که ایرانیان با پادشاهی و اقتدار شاپور اول وارد روم شدند و والریانوس حکمران روم را به عنوان اسیر به ایران آوردند جاییکه که اقتدار ایرانیان برای همه ثابت شده بود نه به دلیل جنگ آوری به این دلیل که ایرانیان در هر زمینه ای در طول تاریخ خود را ثابت کرده اند و شاید اقتدار نظامی هم از این حیث باعث افتخار همه ایرانیان باشد چرا که نه !!!؟ البته نه برخواسته از خونخواهی بلکه جنگ از برای برقراری هر چه بهتره صلح از اینرو ایرانیان همیشه سربلند خواهند بود.

و به نظر من بی احترامی به آقای احمدی نژاد بی احترامی به مردم ایران نیست بلکه برعکس ارزشمند دانستن حقوق بشر است.

اکنون من و شما باید به شاپور اول و پادشاهان امثال وی که تمدنی پر از افتخار برایمان به یادگار گذاشته اند ببالیم یا به جناب آقای دکتر احمدی نژاد که خود را نماینده امام زمان می دانند ؟